کیسه های بالابر هوایی زیر آب – راهنمای انتخاب نوع

انتخاب نوع مناسب کیسه بلند کننده هوایی زیر آب برای ایمنی عملیاتی و کارایی پروژه برای نجات زیر دریایی و ساخت کشتی بسیار مهم است.سه طرح اصلی به طور گسترده ای در پروژه های دریایی جهانی استفاده می شود: نوع پاراشوت، نوع بالش و نوع استوانه ای. عوامل کلیدی برای انتخاب شامل وزن بار، شکل جسم غرق شده، عمق آب، شرایط جریان دریای است.جهت بلند کردن و نقاط اتصال موجودتمام کیسه های بلند کننده گواهی شده باید با استاندارد IMCA D-016 مطابقت داشته باشند تا عملکرد قابل اعتماد زیر آب را تضمین کنند.

کیسه های بلند کننده نوع پاراشوتی دارای ساختار پایین باز هستند و بهترین انتخاب برای شناور شدن بحر و نجات اشیاء بزرگ نامنظم هستند.نشت بیش از حد هوا به طور خودکار از باز کردن پایین برای جلوگیری از فشار بیش از حداین طراحی برای بار های ناپایدار مانند کشتی های غرق شده، سازه های دریایی فروپاشی شده و وظایف نجات اضطراری بهتر عمل می کند. کیسه های بلند بسته نوع بالش دارای شکل صاف و کم پروفایل هستند.به طور مساوی توزیع شناور بودنآنها در فضاهای فشرده زیر آب مناسب هستند و برای بلند کردن افقی، تغییر موقعیت خط لوله و برابر کردن پایه در جایی که سطح تماس پایدار مورد نیاز است، ایده آل هستند.کیسه های بلندکننده استوانه ای دارای شناور بودن عمودی متمرکز و مقاومت کششی برتر با رشته های تقویت شده هستندمناسب برای بار سنگین منظم از جمله ماژول های زیر دریایی، کانتینرها و بازیابی ماشین آلات سنگین.

مهندسان همچنین باید پارامترهای ثانویه را قبل از انتخاب نهایی در نظر بگیرند. عمق کاری، حاشیه شناور مورد نیاز،نقاط آماده سازی موجود و اینکه آیا بار نیاز به بلند کردن عمودی یا تنظیم افقی دارد، بر مقدار و ترتیب کیسه تأثیر می گذارد.برای پروژه های پیچیده، انواع مختلفی از کیسه های لیفت می توانند برای به اشتراک گذاشتن بار و کنترل وضعیت بار ترکیب شوند.انتخاب مناسب نوع و برنامه ریزی حرفه ای رینگ ریسک های عملیاتی را کاهش می دهد و میزان موفقیت عملیات بلند کردن زیر دریا را افزایش می دهد.